علی مطهری، یکی از کاندیداهای انتخابات مجلس است که از سوی هیاتهای اجرایی وزارت کشور دولت رئیسی ردصلاحیت شده است.
با این حال، او اگرچه به این ردصلاحیت اعتراض کرد اما معتقد است از انتخابات ۹۸ به این سو افزایش مشارکت برای حاکمیت، اهمیت خود را از دست داده و کشور بهسوی خالصسازی پیش میرود که مهمترین دستاورد آن تاکنون کاهش مشارکت و افزایش مشکلات سیاسی و اقتصادی بوده است.
شما اولین بار چه زمانی احساس کردید که کشور به سمت خالصسازی پیش میرود؟ و اینکه اگر به این سمت برویم چه اتفاقی خواهد افتاد؟
از اواخر مجلس دهم نشانههایی وجود داشت که میخواهند مجلس بعدی را یک مجلس کاملاً مطیع بسازند. اگر یادتان باشد چند ماه قبل از پایان مجلس دهم سخنگو شورای نگهبان پشت سر هم میآمد، میگفت که مثلاً صد و چند نفر از نمایندگان فعلی مجلس یا فساد مالی داشتهاند یا فساد اخلاقی. در واقع همه را متهم میکرد و ما نمیدانستیم دقیقاً چه کسی را میگوید. آن هم به استناد بعضی از شنیدهها و اتهامات ثابت نشده. او نه یک بار و دو بار بلکه چندین بار این حرف را تکرار کرد. البته قاعدتاً به او دستور داده بودند که آن حرفها را بگوید. معلوم بود که میخواهند کاری کنند که دیگر این تیپ افراد نباشند زیرا نمایندگان مجلس دهم اکثرا افرادی مستقل و برخی اصلاحطلب بودند. روشن بود که میخواهند مجلس بعدی را کاملاً متفاوت از مجلس بعدی درست کنند. از آنجا من احساس خطر کردم و بعد از آن هم شاهد ردصلاحیتهای گسترده بودیم تا رسید به انتخابات ریاستجمهوری که مهندسی کاملا آشکار بود و حفظ ظاهر هم نکردند.
چنین برخوردهایی از سوی اصولگرایان و جریان پایداری نشاندهنده آن است که این جریان فقط به دنبال کار سیاسی نیست. پاکسازی سیاسی انجام میدهند و حتی از دوره حسن روحانی با نفرت یاد و آن دوره را دهه سیاه معرفی میکنند. در دهه ۹۰ چه اتفاقی مگر افتاده است؟ چرا آنقدر نگران حضور روحانی هستند و با او مخالفت میکنند؟
نمیدانم؛ اینها قضاوتهای عادلانهای نیست. بیشتر ناشی از رقابتهای سیاسی است. ما باید درباره هر کسی منصفانه قضاوت کنیم، چه درباره آقای روحانی در ۸ سالی که رئیسجمهور بودند و چه امروز درباره آقای رئیسی. آقای روحانی در یک دوره خیلی سختی رئیسجمهور بود. آن تحریمهایی که در دوره ترامپ بود اصلاً سابقه نداشت و به هیچ وجه قابل مقایسه با تحریمهای امروز نیست. ما گاهی صادرات نفتمان نزدیک به صفر میشد و آمریکا به شدت دستوبال ما را بسته بود. در آن شرایط شما دیدید که آن دولت قیمتها را کنترل میکرد و اجازه گرانیهای شدید را نمیداد. به نظر من در مجموع خوب مدیریت کردند، گرچه در موضوع بنزین خوب عمل نکردند. در موضوع برجام خوب پیش رفتند و در این اواخر داشت به نتیجه میرسید که باز خودمان باعث شدیم که این توافق به سرانجام نرسد. گفتند که بگذاریم، دولت بعدی بیاید. تاخیر شد و دولت بعدی هم چند ماه معطل کرد و دیگر شرایط عوض شد و دولت نیز به خیال اینکه میتواند توافق بهتری را به دست بیاورد، طرح جدیدی را برد و اصلاً یک قدم هم نتوانست جلو برود و بعداً به همان برجام راضی شدند. موضوع معلق بود که حوادثی در داخل پیش آمد و مسائل حقوق بشر مطرح شد و حالا دیگر آنها نمیآمدند. بعد هم گفتند، انتخابات ریاستجمهوری آمریکا نزدیک است و آنها تمایلی به ادامه مذاکره ندارند. یعنی چند بار فرصت را از دست دادیم.
این روزها میبینیم که برخی از اعضای کابینه پس از ۲ سال از کار دولت همچنان مشکلات را گردن روحانی و دولت او میاندازند. به نظر شما کابینه قبلی نسبت به کابینه فعلی چگونه است؟
از نظر کارشناسی کابینه حسن روحانی قویتر از کابینه فعلی بود و مشکلاتشان از ناحیه تحریمها خیلی بیشتر بود. ولی امروز شما میبینید در دولت جدید شرایط خیلی بهتر از دوره آقای روحانی است یعنی تحریمها به آن شدت سابق نیست ولی گرانیها خیلی شدت پیدا کرده به خصوص مردم در مواد خوراکی در سختی هستند. تورم نیز بیشتر از قبل است.