سرمایهگذار داخلی یا سرمایهگذار خارجی، آخرش بانک است که میخواهد سرمایهگذاری کند. کسی همچین سرمایهای ندارد. برای یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار سرمایهگذاری کردن، کسی همچین پولی ندارد یا باید بانک داخلی به میدان بیاید اگر میتواند بدهد یا بانک خارجی به میدان بیاید یا صندوق توسعه بیاید. یکی از اینها باید بیاید پول را بیاورند و الا کسی که میخواهد کار عظیم و بزرگ انجام دهد پول داخل جیبش نیست که بیاید مصرف کند.
مثلا همین فردا طرح بسیار عظیمی در کرمان افتتاح میشود و فردا پنجشنبهای است که طرح بسیار بزرگی داریم. کوره بلند که فردا افتتاح میشود، تقریبا اولین بار است که بعد از انقلاب، کوره بلند را افتتاح میکنیم فردا در استان کرمان، مجموعا ۴۰ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری افتتاح میکنیم.
یکی از این طرحها که بیش از ۲۴ هزار میلیارد تومان است همین طرح کوره بلند است، یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار اعتبار میخواسته چهجوری؟ با برجام حاصل شد. وقتی توافق برجام حاصل شد، این پول هم حاصل شد والا، این کوره بلند را نداشتیم. این کوره بلند را که فردا افتتاح میکنیم برای برجام است.
کما اینکه دهها طرح در سال ۹۹ افتتاح کردیم همهاش برای برجام بود. چرا؟ برای اینکه وقتی شما نفت میفروشید قادرید نفت بفروشید، ۳۸ درصد پول این نفت میرود در صندوق آن وقت با صندوق توسعه پول به سرمایهگذار داده میشود و آدمهایی که میخواهند در بخشهای مختلف از جمله برق، آب، فولاد و پتروشیمی و هر جایی که لازم است سرمایهگذاری کنند.
وقتی صندوق شما پول ندارد، الان طرحهایی است که صندوق هم تصویب کرده و آماده است، اما مانده است و نمیشود اجرایش کرد، بهخاطر اینکه پولش نیست. پس چه پول داخلی برای صندوق، چه پول داخلی برای بانکها، پول خارجی برای بانکهای خارجی در صورتی حاصل میشود که بتوانیم، حالا که در جنگ اقتصادی پیروز شدیم، تحریم را هم برداریم، بتوانیم FATF را نهایی کنیم. اگر همه دست به دست هم دهیم و کمک کنیم این سریعتر حل میشود. اینجا دست خودمان است.