البته آرزوی ما این بود وقتی توانستیم تورم کشور را کاهش دهیم و تکرقمی کنیم، آن را تکرقمی نگه داریم. تورم ۴۰ درصد را کاهش دادیم. اواخر سال ۹۲ تورم ۳۵ درصدی را کاهش دادیم و در سال ۹۳ به ۱۵ درصد رساندیم. در اواخر سال ۹۴ تورم تک رقمی شد و در سال ۹۵ الی ۹۶ تکرقمی بود. در سه ماهه اول سال ۹۷ هم تقریباً تکرقمی بودیم، اما بعد از اینکه وارد جنگ اقتصادی شدیم تورم ما تغییر کرد.
این خیلی روشن و واضح است. اگر کسی زمان صلح و جنگ را تشخیص ندهد، خیلی آدم باید غصه بخورد. یک شرایط، شرایط صلح است در دنیا، یک شرایط، شرایط جنگ است. این جنگ را هم بر ما تحمیل کردند، نه اینکه ما آغازگر باشیم. ما جنگ را شروع نکردیم، جنگ را بر ما تحمیل کردند.
اگر این دوران جنگ تحمیلی نبود، همه آثار و علائم اقتصادی به ما میگفت، همان روند را ادامه میدادیم. اینکه مردم عزیز از لحاظ معیشت ناراحت هستند و حق آنها هم است باید ببینیم در شرایط جنگ چهکار میتوانستیم بکنیم. در شرایطی که نگذاشتند نفت ما صادر شود، در شرایطی که همه صادرات ما را با مشکل مواجه کردند، در شرایطی که روابط بانکی ما را مسدود کردند. وقتی شما روابط بانکی ندارید و از طریق تراستی، صراف و دلال معامله میکنید، حداقل ۲۰ درصد درآمد شما کاهش پیدا میکند و اگر کسی چیزی وارد کند ۲۰ درصد قیمت افزایش پیدا میکند. این شرایط، شرایطی است که فشار بر مردم وارد میشود.