هجده ماه پس از روی کار آمدن دولت جدید و در سالروز بازگشت امامخمینی به میهن، روز گذشته رئیسجمهور سابق ایران در دفتر خود میزبان گروهی از مدیران و سردبیران روزنامهها و سایتهای خبری و روزنامهنگاران کشور بود. روحانی در این دیدار، ضمن بازخوانی عملکرد و کارنامه دولت خود و بازخوانی فرازونشیبهای کشور در دهه ۹۰، بر اهمیت حل مسائل خارجی و بازخورد روشن آن بر وضعیت شاخصهای اقتصادی در سالهای مختلف این دهه تاکید کرد و بخش زیادی از سخنان خود را به تبیین و تشریح روند تحولات سیاسی و اقتصادی ایران در دهه ۹۰ اختصاص داد. دههای پرفرازونشیب که با شرایط دشوار بینالمللی آغاز شد؛ شرایطی که به گفته فرانسوا اولاند، رئیسجمهوری وقت فرانسه، کشورهای گروه ۱+۵ را با اتفاق آرا به این نتیجه رسانده بود که در سال ۲۰۱۳ به ایران حمله نظامی کنند؛ اما انتخابات ریاستجمهوری و روی کار آمدن دولتی میانهرو در ایران با پشتوانه آرای بالای مردم، آنها را به تجدیدنظر در تصمیم خود واداشت.
شکلگیری امید پس از روی کار آمدن روحانی در جامعه ایران، به همراه حرکت در جهت حل مسائل خارجی، بستر ثبات اقتصادی و کاهش تورم را فراهم کرد. تا آنجا که برای اولین بار در تاریخ ایران طی مدت دوسالونیم تورم تکرقمی باقی ماند و در سال ۱۳۹۵، رشد اقتصادی دورقمی رقم خورد. روحانی اما دیروز درحالی میزبان روزنامهنگاران بود که نگرانیها و دغدغههایش برای شرایط کشور از سالهایی که مسئولیت داشت، بیشتر است؛ چراکه او نیز همچون دیگر نیروهای سیاسی منتقد و مسالمتجو، توان تاثیرگذاری چندانی در روند امور ندارد و صرفا چنان که مدتی قبل گفته بود، هرازچندگاه نظرات خود را در قالب نامههایی به رهبری منتقل میکند. اما فراتر از تشریح عملکرد دولت قبل و تبیین شرایط کنونی کشور که از نگاه روحانی، به سمت امنیتیسازی در خارج و افزایش فاصلهها در داخل رفته است؛ او کوشید دیدگاهها و پیشنهادهایش را برای عبور از وضع موجود ارائه دهد. بازگشت به الگوی انتخابات آزادانه سال ۱۳۵۸ و شکل دادن مجلسی متشکل از همه نیروها همچون مجلس اول، مهمترین پیشنهاد روحانی در سخنرانی دیروز بود. او مسیری را در سخنان خود پیشنهاد داد؛ اما تاکید کرد: «آغازگر این راه حاکمیت است».
مانیفست ۱۲ بهمن
حسن روحانی، رئیسجمهور سابق ایران در دیدار با جمعی از روزنامهنگاران که صبح دیروز برگزار شد، سخنرانی امام خمینی در بهشتزهرا در ۱۲ بهمن ۵۷ را مانیفست و معیار جمهوری اسلامی عنوان کرد و گفت: «امام مبنا را رای اکثریت مردم میدانست؛ حتی در این سخنرانی فرمود به پشتوانه اینکه مردم ایشان را قبول دارند، دولت تشکیل میدهد».
به گزارش سایت رسمی رئیس دولتهای یازدهم و دوازدهم، روحانی با تاکید بر اینکه «قدرت نرم و هوشمند ما مردم هستند»، افزود: «امام و مقام معظم رهبری همواره بر مردم بهعنوان قدرت اصلی نظام تکیه داشتند. اگر بتوانیم مردم را جذب کنیم، موفق میشویم، اگر از مردم فاصله بگیریم شکست میخوریم. قدرت ما فقط در توان نظامی و تسلیحاتی نیست، قدرت ما مردم هستند. اگر پیشرفتهترین سلاحها و سپاه جان برکف و بسیج مخلص داشته باشیم ولی حمایت مردم را نداشته باشیم، شکست میخوریم. در جنگ تحمیلی وقتی پیروز شدیم که ارتش و بسیج و سپاه و نیروهای مردمی در صحنه بودند و وقتی مجبور به پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شدیم که خطر کمرنگ شدن حمایت مردم وجود داشت.»
او افزود: «یکی از مشکلات حوادث چند ماه اخیر، ایجاد شکاف عمیق اجتماعی بود. مسئولان بدانند نارضایتیها باید چارهجویی شود. برای اقناع مردم باید اقدامات لازم فرهنگی و سیاسی انجام شود. ریشهیابی اعتراضات و پاسخگویی به مردم وظیفه مهم مسئولان است».
روحانی با اشاره به برگزاری پنج انتخابات در اولین سال پیروزی انقلاب گفت: «مجلس اول بهترین دوره در تمام ادوار مجالس شورای اسلامی بود؛ همه گروهها و جریانات در آن شرکت کردند و انتخاباتی آزاد و پرشور شکل گرفت. در دیگر انتخابات برگزار شده در آن سال نیز مشارکت گسترده گروههای سیاسی و مردم را شاهد بودیم. سال ۱۳۵۸ الگوی خوبی است که میتوان به آن رجوع کرد و امیدوارم انتخاباتی که سال آینده برگزار میشود و دیگر انتخابات پیشرو، با عمل به قانون اساسی و وظیفه نظارتی شورای نگهبان و اتکا به مجاری قانونی تائید صلاحیتها، در چنین فضایی برگزار شود تا با اتکا به قدرت مردم بتوان کشور را از این شرایط سخت عبور داد».
او با تاکید بر اینکه «آغازگر این راه حاکمیت است»، افزود: «با وجود توطئههای خارجی باید دولت و مجلس با حمایت اکثریت مردم شکل بگیرد. با دولت و مجلس اقلیت نمیشود انسجام داخلی و توان حل مشکلات ایجاد کرد. کلید حل مشکلات امروز بازگشت به انتخابات رقابتی با حضور گسترده مردم در صحنه است». روحانی گفت: «ما چارهای نداریم جز اینکه نظام جمهوری اسلامی را حفظ و آن را درست کنیم. نظام متعلق به این و آن نیست، نظام متعلق به همه ملت ایران است. مردمی که از ما برگشتند را باید برگردانیم. حتی اگر حاکمیت یکدست میشود، باید مسیری طی کند که مورد پذیرش همه مردم باشد».