در حال بارگذاری ...
امروز شصتمین افتتاح پنجشنبههای ما و مصادف با روز بسیار مهم و پربرکت جمهوری اسلامی ایران، روز ۱۲ فروردین است. مردم عزیز ما بهخوبی میدانند، تلاشهایی که در زمینه نهضتهای اسلامی انجام گرفت، از قبل مشروطه، خود مشروطه و بعد از مشروطه تا انقلاب اسلامی و ۲۲ بهمن ۵۷ که به پیروزی رسید، اگر بخواهیم ثمره و میوه همه این تلاشها را جمع کنیم، میوه اصلیاش همان جمهوری اسلامی ایران است که در ۱۲ فروردین سال ۵۸ متولد شده است. این بالاترین ثمره از بهترین شجره در تاریخ کشورمان است. باید این روز را به معنی واقعی کلمه پاس بداریم. باید جمهوریت و اسلامیت و ایرانیت را حفظ کنیم که جمهوری اسلامی ایران ۳ پایه اساسی دارد. باید از این پایهها بهخوبی مراقبت کنیم و بتوانیم از این شرایط خاصی که در اختیار مردم عزیز قرار گرفته بهخوبی بهرهبرداری و استفاده کنیم.
رئیسجمهور از ۱۲ فروردین و روز جمهوری اسلامی بهعنوان یکی از افتخارات مهم نظام اسلامی، انقلاب اسلامی و معماری معمار کبیر انقلاب اسلامی نام برد و افزود: تفسیر ۱۲ فروردین یعنی اینکه میزان رای ملت است.
اتفاقا من سالهاست میاندیشم، چهار سوال اصلی در این چهار مسئله وجود دارد، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، چهار مسئله مهم، البته میشود ۸ مسئله کرد، اگر یک رفراندوم گذاشته شود و این چهار مسئله نوشته شود، آری و نه است و میگوییم این اینطوری است آری یا نه؟ یا هر سبک دیگری، ممکن است رفراندوم به سبک دیگری باشد، تمام دعواها و مشکلات جناحی، حزبی، بعضیها با حسننیت هم میگویند نه اینکه غرض داشته باشند و طور دیگری معتقد هستند بههرحال چه کار باید بشود؟ خیلی راحت با یک رفراندوم، همانطور که وزیر کشور که انتخابات برگزار میکند، یک بار هم یک همهپرسی برگزار کند. خیلی راحت، سوالات مشخص، البته به همان ترتیبی که قانون اساسی مشخص کرده، سیر آن همانجا باید انجام بگیرد. میخواهم بگویم که ۱۲ فروردین یک روز نیست، یک فرهنگ، یک راه و مسیر برای حل معضلات پیچیده و اساسی در کشور است. انشاءالله بتوانیم از این راه پیروی کنیم و ادامه دهیم و این روز بسیار مبارک را پیش رو داشته باشیم.
پاسداشت ۱۲ فروردین این است که مردم در همه امور مهم اداره کشور حضور پیدا کنند. خدای ناکرده اگر یک انتخاباتی داشته باشیم که مشارکت حداکثری در آن انتخابات نباشد، این یک ضربه بسیار بزرگ به آن راه و روشی است که در ۱۲ فروردین انتخاب کردیم. یکی از مسائل بسیار مهمی که امروز پیش رو داریم مسئله انتخابات است یعنی اگر تا پایان این دولت سه چهار مسئله مهم داشته باشیم، یکی از آنها انتخابات است که هم انتخابات ریاستجمهوری است که خیلی مهم است، هم انتخابات شوراهاست و میاندورهایها هم هست که آنها هم سرجای خود اهمیت دارد. انتخابات بسیار مهم است، برای اینکه مردم ببینند چه کسانی را با چه برنامهای میخواهند برگزینند و انتخاب کنند. تا انتخابات و مشارکت هست، تا صندوق رای هست، نظام جمهوری اسلامی ایران هم با همین قدرت و شکوه خواهد بود و اگر روزی انتخابات از نظر مردم بیفتد، یعنی مردم بگویند چه فایدهای دارد برویم انتخاب کنیم یا نکنیم، اگر به چنین روزی برسیم که انشاءالله هیچوقت به چنین روزی مردم ما نرسند که بگویند انتخاب بکنیم یا نکنیم چه تاثیری دارد، این به معنای پایان تمام انقلابهاست. یعنی از میرزای شیرازی تا حالا همه را از دست دادیم و همه از بین رفته است، چون ثمره آن همه حرکتها و انقلابها برای این بود که مردم برگزینند و انتخاب کنند و حضور داشته باشند. مردم بگویند چه کسی، مردم بگویند چه برنامهای، مردم بگویند چگونه کشور را اداره کنید، مردم بگویند با چه کشوری رابطه داشته باشید، مردم بگویند چطور مسائل داخلی و خارجی خودتان را حل کنید. اگر مردم نباشند، اگر در اداره کشور جمهوریت نباشد که همین کلمه هم از اینجا آغاز میشود، جمهوری اسلامی ایران، جمهوریت، اسلامیت و ایرانیت، این سه در کنار هم قرار گرفته و هر کدام معنای خاص خودش را دارد. ما هویت ایرانی را داریم، راه داریم، تاریخ ایران را داریم، جایگاه ایران را داریم و خلاصه همان که در یک کلمه بهعنوان منافع ملی کشور و ایران باید مدنظر قرار دهیم.
جمهوریت را قانون اساسی به تفصیل در اصل ششم تبیین کرده، اسلامیت را به تفصیل در اصل چهارم و ایران هم در اصول مختلف از جمله اصل اول و اصل سوم بهصراحت ذکر شده و معلوم است کشور ما ایران است، هویت ایرانی برای ما مهم است و فرهنگ ایران هم برای ما مهم است. اگر بخواهم یک کلمه درباره ایران بگویم، منافع ملی کشور به معنای عام کلمه، نه منافع ملی که روبهروی امنیت ملی ذکر میکنیم، روبهروی مصالح ملی ذکر میکنیم، منافع به معنی عام کلمه که همه اینها را شامل میشود، منافع ملی کشورمان ایران بهعنوان یک پایه است. موازین اسلام نیز چه در اعتقادات، چه در عمل، چه در قانونگذاری و بهویژه در اخلاق و رفتار، میزان و معیار ما است. اداره کشور دست مردم و در اختیار مردم است. این مردم هستند که بالاترین مقامات و مدیریت کشور را با صندوق آرا و با آرای خودشان برمیگزینند و انتخاب میکنند. این خیلی مهم است که نظر و آرا و فکر مردم و انتخاب مردم محوریت دارد. اصلا تمام انقلابها در ایران از زمان میرزای شیرازی بزرگ، قبل از آن را در نظر نگیریم، در این ۱۵۰ تا ۱۶۰ سال قبل، همه حرکتهای انقلابی برای چه بود؟ برای این بود که مردم بتوانند انتخابگر باشند و بتوانند انتخاب کنند. کسی رایی را به مردم تحمیل نکند، این محتوای کل حرکتهای انقلابی در جمهوری اسلامی ایران است. بنابراین ۱۲ فروردین یک روز بسیار مهم در مردمسالاری اسلامی در کشورمان ایران است و باید آن را پاس بداریم.
در آستانه روزی بسیار مهم، روز جمهوریت، اسلامیت و ایرانیت هستیم. فردا دوازدهم فروردین، سالروز اعلام نظام جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۵۸ و یکی از افتخارات مهم نظام و انقلاب اسلامی و معماری معمار کبیر انقلاب حضرت امام (رضوانالله تعالی علیه) است. بعد از انقلاب در فاصله کوتاهی در روزهای دهم و یازدهم فروردین همهپرسی و رفراندوم برگزار شد که با ۲۲ بهمن که روز پیروزی انقلاب اسلامی بود فقط ۴۷ روز فاصله دارد یعنی در کمتر از دو ماه، مردم پای صندوق آرا آمدند و به نظام رای دادند. امام درس بزرگی به همه داد و این یک اعلامیه مهمی بود که در این کشور همه کاره مردم هستند. اگر بخواهیم ۱۲ فروردین ۵۸ را در یک جمله تفسیر کنیم، این است که میزان رای مردم و ملت است، مردم همه کاره هستند و این مردم هستند که برای خودشان نظامی را برمیگزینند و انتخاب میکنند. نظامی که یک پایهاش جمهوریت و مردمسالاری است، یک پایه آن موازین اسلام و اسلامیت است و پایه سوم آن ایران است. این سه در کنار هم قرار میگیرد و جمهوری اسلامی ایران بر پایه آن تشکیل میشود و نام نظام ما هم جمهوری اسلامی ایران است که در قانون اساسی هم در همان اصل اول و مخصوصا در اصل سوم میگوید دولت جمهوری اسلامی ایران؛ این نام این نظام است و این نظام دارای سه پایه مهم است که هر کدام اهمیت خاص خودش را دارد.